Een eerste stoelyoga-les hoeft helemaal niet spannend te zijn. De meeste docenten kennen de drempel die er ligt voor wie nog nooit yoga heeft gedaan, zeker boven de zestig, vaak met klachten waarover je liever niet uitweidt voor een groep vreemden.
Daarom is een goede eerste les vooral een rustige kennismaking: met de docent, met de groep, met je eigen lichaam in een stoel, en met het idee dat alles in jouw tempo gaat.
Je hoeft niets te kunnen, niets te bewijzen, en zeker geen pijn te voelen. Wat je wel mag verwachten is een warm welkom, een gesprekje over je gezondheid, een handvol eenvoudige zittende bewegingen, wat ademhalingsoefeningen en een kort moment van stilte.
In dit artikel lees je per stap wat er gebeurt, wat je meeneemt, hoe je signalen van je lichaam herkent en hoe je na afloop merkt of stoelyoga iets voor jou is.
Het korte advies
Reserveer voor je eerste keer een uur en kwartier in je agenda: tien minuten eerder aankomen voor intake, vijfenveertig tot zestig minuten les, en tien minuten naloop om water te drinken en rustig op te staan. Draag losse kleding waarin je niets voelt knellen, neem een flesje water mee en eventueel een handdoekje.
Vertel de docent open en eerlijk over je gezondheid: medicatie, operaties, blessures, duizeligheid bij opstaan, hartproblemen.
Doe in de les alles op jouw tempo en sla zonder schaamte over wat niet voelt zoals het hoort. Verwacht na de les een licht gevoelige rug of schouders, vergelijkbaar met een rustige wandeling.
Geef het drie lessen voordat je een oordeel velt, een eerste keer is altijd onwennig en dat zegt nog niets over de pasvorm op langere termijn.
Hoe lang duurt een eerste les?
Een reguliere stoelyoga-les duurt meestal vijfenveertig tot zestig minuten. Bij je allereerste keer komt daar tien tot vijftien minuten intake bij voor de les start, en vaak vijf tot tien minuten naloop voor vragen en het kort delen van ervaringen.
Reken dus realistisch op een uur tot anderhalf uur tijdsbeslag, parkeertijd of wandeling niet meegerekend.
Sommige groepen hanteren een kortere lesduur van dertig tot vijfenveertig minuten, vooral wanneer de groep heel kwetsbaar is of in een zorginstelling traint. Andere docenten bieden bewust een ruimere les van zeventig tot vijfenzeventig minuten met meer ademhalingswerk en meditatie.
Voor je eerste keer is een les van vijfenveertig minuten vaak prettiger dan een lange les. Je lichaam is ongewend aan deze nieuwe houdingen en je hoofd verwerkt veel nieuwe informatie, instructies, namen van oefeningen, de groep.
Een kortere kennismaking voorkomt dat je vermoeider naar huis gaat dan nodig.
Wie thuis met een DVD of online video oefent, kan beter starten met sessies van twintig tot dertig minuten en pas uitbouwen wanneer het vertrouwd voelt. In een groep zit de docent dat tempo vaak heel zorgvuldig op, juist omdat zij het herkent bij meer beginners.
Intake en gezondheidsvragen
Vrijwel elke docent stoelyoga doet voorafgaand aan de eerste les een korte intake. Soms gebeurt dit telefonisch enkele dagen vooraf, soms via een kort formulier dat je vooraf invult, en soms in de tien minuten voor de les begint.
Het doel is niet je te beoordelen of af te wijzen, maar te begrijpen welk lichaam in welke stoel zit, zodat de oefeningen op de juiste manier worden aangeboden of aangepast. Eerlijkheid en compleetheid zijn hier belangrijker dan bescheidenheid.
Typische vragen die voorbijkomen zijn: heb je eerdere ervaring met yoga of beweegactiviteiten, slik je medicatie en zo ja welke, heb je hart- of longklachten, heb je een hoge of juist lage bloeddruk, ben je recent geopereerd, heb je last van duizeligheid of evenwichtsproblemen, heb je gewrichtsklachten zoals artrose of reuma,
ben je herstellende van een beroerte of TIA, heb je osteoporose, en gebruik je hulpmiddelen zoals een rollator, gehoorapparaat of bril?
Sommige docenten vragen ook naar mentale klachten zoals angst of recent verlies, niet om daar les over te geven, maar om empathisch te kunnen reageren als emoties tijdens de les opkomen. Dat gebeurt vaker dan mensen denken; ademhaling raakt soms verdriet aan dat lang weggestopt was.
Kleding en wat je meeneemt
De kleding voor stoelyoga is praktisch en niet modisch. Het komt erop neer dat je vrij wilt kunnen bewegen, je armen omhoog kunt zonder dat een blouse trekt, en voorover kunt buigen zonder dat een broeksband in je middel snijdt.
Een joggingbroek, sportlegging of soepele katoenen broek werkt prima.
Een T-shirt of dunne trui in laagjes is praktisch, omdat je tijdens opwarming warmer wordt en tijdens ontspanning juist iets koeler. Vermijd jeans, knoppen op je rug en strakke ondergoedrandjes die zichtbaar opdrukken in een stoel.
- Boven: los T-shirt of trui in laagjes, met ruimte voor de schouders.
- Onder: joggingbroek of sportlegging met soepele tailleband.
- Voeten: antislip-sokken of comfortabele sportschoenen; sommige docenten oefenen blootsvoets.
- Sieraden: kettingen en grote oorbellen liever af, ringen kunnen aan blijven.
- Bril of gehoorapparaat: aanhouden voor instructies, eventueel afzetten tijdens ontspanning.
Meenemen: een flesje water, een handdoekje voor onder je voeten of in je nek, eventueel een vest voor de ontspanning, je medicatielijst als de docent daarom vroeg, en een goed gevoel. Een eigen kussentje of dekentje is welkom maar zelden noodzakelijk, de meeste locaties hebben dit beschikbaar.
Een yogamat hoef je niet mee te brengen; je oefent op een stoel.
Opwarming: zittend en voorzichtig
Vrijwel elke les start met vijf tot tien minuten opwarming, volledig zittend. Het doel is bloed naar de spieren brengen, gewrichten soepel maken en mentaal landen in de ruimte.
Je voeten staan stevig op de grond, je zit met je billen op de voorste helft van de stoel zodat je rug niet tegen de leuning leunt, en je handen rusten op je dijen of op de stoelleuning. De docent leidt je in een rustig tempo door eenvoudige bewegingen.
Typische opwarmingsbewegingen zijn: hoofd langzaam naar links en rechts draaien, schouders optillen en weer laten zakken, schouders ronddraaien naar voren en achteren, armen langzaam omhoog brengen en weer laten zakken, polsen draaien, voeten optillen en cirkels maken in de lucht, knieën om beurten optillen, en heupen lichtjes naar links en rechts wiegen.
Niets vraagt kracht of beweeglijkheid; alles is binnen handbereik voor een gemiddeld lichaam, ook met artrose of stijfheid. De docent vraagt regelmatig of het comfortabel voelt en past aan waar nodig.
Kernoefeningen in de eerste les
Na de opwarming volgen vijf tot acht eenvoudige kernoefeningen die samen het hoofdgedeelte van de les vormen. Een goede docent kiest voor de eerste les bewust laagdrempelige varianten en bouwt complexer werk pas in latere lessen op.
Verwacht niet de fotogenieke poses uit yoga-magazines, een eerste les werkt met basisbewegingen die iedereen veilig kan uitvoeren.
- Zittende katten- en koeienhouding: rug afwisselend bol en hol maken, handen op de dijen.
- Zittende voorwaartse buiging: langzaam vooroverhangen vanuit de heupen, ver of half, beide is goed.
- Zittende zijbuiging: een arm boven het hoofd, andere op de heup, lichtjes naar opzij leunen.
- Zittende draaiing: handen op de zijkanten van de stoel, romp zachtjes naar links en rechts draaien.
- Armcirkels en schouderopener: armen voor je strekken, naar opzij openen, schouders ontspannen.
- Beenheffingen: één been recht uitstrekken en weer ontspannen, afwisselend links en rechts.
- Enkel- en voetmobilisaties: voeten flexen en strekken, tenen krullen en spreiden.
De docent doet elke oefening voor, geeft alternatieven voor wie iets niet aankan, en gaat soms langs om individueel iets te corrigeren of te bemoedigen. Verwacht dat je niet alles even soepel doet, dat is normaal en geen reden voor schaamte.
De groep is doorgaans warm en niet-veroordelend; iedereen is op zijn eigen niveau bezig.
Ademhalingswerk (pranayama)
Yoga bestaat van oorsprong uit veel meer dan houdingen alleen. Een belangrijk element is bewust ademhalen, in het Sanskriet pranayama genoemd.
In stoelyoga voor senioren wordt dit vereenvoudigd en bewust mild gehouden, geen krachtige technieken die de bloeddruk laten schieten, maar rustige oefeningen die het zenuwstelsel kalmeren en de longcapaciteit ondersteunen.
Reken op vijf tot tien minuten aandacht voor ademhaling, vaak ergens in het middendeel van de les of vlak voor de afsluitende ontspanning.
Eenvoudige ademoefeningen die in een eerste les voorbijkomen: drie tellen in, drie tellen uit door de neus; verlengen van de uitademing tot vier of vijf tellen voor extra ontspanning; één hand op je buik en één op je borst leggen om te voelen hoe je adem door je lichaam beweegt; afwisselend door één neusgat in- en uitademen (nadi shodhana,
alleen als de docent dit aanbiedt).
Wie last heeft van COPD, astma of hartproblemen meldt dat vooraf zodat de docent passende varianten kiest. Voel je je duizelig, dan stop je en adem je normaal door, duizeligheid is een teken om af te bouwen, niet om door te zetten.
Savasana en korte ontspanning
Vrijwel elke yogales eindigt met savasana, ook wel de eindontspanning genoemd. In klassieke yoga ligt je dan op een mat op de grond, maar in stoelyoga blijft savasana zittend, of soms met het hoofd op een tafel of de armen op je dijen.
Vijf tot tien minuten zit je zo: ogen dicht, ademhaling rustig, gedachten vrij.
De docent begeleidt met een zachte stem of laat stilte vallen. Voor sommige senioren is dit het lekkerste deel van de les; voor anderen voelt het ongemakkelijk om stil te zitten met de ogen dicht.
Beide reacties zijn normaal. Wie het lastig vindt, mag de ogen open houden en gewoon naar de vloer kijken; verplicht is niets.
Sommige gevoelens kunnen onverwacht opkomen, verdriet, herinneringen, ontroering. Dat is geen probleem, juist een teken dat je lichaam zich veilig genoeg voelt om iets los te laten.
Een goede docent normaliseert deze ervaring zonder er een groot punt van te maken.
Na de savasana opent de docent rustig de les met een korte begroeting, een woord van dank, en soms een eenvoudige zin als 'namasté'. Daarna sta je voorzichtig op, ruim eventueel je waterflesje op en is de les klaar.
Niveau aanpassen aan jezelf
Een groot voordeel van stoelyoga is dat elke oefening op meerdere niveaus kan worden uitgevoerd. De docent biedt vrijwel altijd alternatieven aan: een lichtere variant, een gemiddelde, en soms een wat uitdagendere voor wie het aan kan.
Je hoeft niet de moeilijkste te kiezen om er iets aan te hebben; effectiviteit zit niet in zwaar trainen maar in goed bewegen binnen jouw eigen grenzen. Een lichtere variant elke week consequent gedaan levert meer op dan af en toe overmoedig forceren en daarna vier dagen pijn hebben.
Hoe weet je welk niveau bij jou past? Een vuistregel: een goede oefening voelt licht uitdagend maar niet pijnlijk, je kunt nog rustig ademen tijdens de uitvoering, en je kunt na de oefening soepel terug naar rust komen.
Voel je je hijgen, krampen, of zoek je naar lucht, dan zit je te zwaar. Voel je helemaal niets, dan kun je naar een variant met iets meer bereik.
Wijs jezelf niet af voor een lagere variant, die zijn er juist om je veilig te laten oefenen. Een ervaren docent stoelyoga ziet binnen drie lessen welke variant per persoon het best werkt en helpt waar nodig kiezen.
Pijn versus spanning herkennen
Een van de belangrijkste vaardigheden die je in stoelyoga leert is het onderscheid tussen gezonde spanning en waarschuwende pijn. Spanning voelt als een lichte rek, een dof gevoel, een verwarming in een spier of gewricht, onaangenaam misschien, maar dragelijk.
Het verdwijnt doorgaans zodra je de oefening loslaat.
Pijn voelt scherp, stekend, brandend, of trekt naar een ander deel van het lichaam (bijvoorbeeld vanuit je rug naar je been). Pijn waarschuwt voor schade en is altijd een signaal om te stoppen.
Praktische regel: spanning is oké, pijn niet. Voel je een lichte rek in je hamstrings tijdens voorover hangen?
Acceptabel, mits je rustig kunt blijven ademhalen. Voel je een scherpe steek in je onderrug, een tinteling die in je been schiet, of pijn die toeneemt naarmate je de oefening volhoudt?
Stop direct, kom rustig overeind en meld het bij de docent.
Wie ouder is, vaker pijn ervaart of medicatie gebruikt die signalen afzwakt (bijvoorbeeld opioïden of bepaalde antidepressiva), is voorzichtiger gediend met de regel 'liever te vroeg stoppen dan te laat'. Een ervaren docent moedigt deze voorzichtigheid actief aan en zal het je nooit kwalijk nemen.
Na de les: water en rust
Na een eerste stoelyoga-les is je lichaam op een nieuwe manier gevraagd. Zelfs als je het rustig vond, hebben spieren gewerkt die lang weinig hebben gedaan.
Drink een glas water of twee, ga niet meteen aan de slag met zware boodschappen of huishoudelijk werk, en geef jezelf een halfuur tot een uur om rustig op te starten.
Wie met de fiets of auto kwam, neemt even de tijd om wakker te worden uit de ontspanning voordat het verkeer in gaat; soms voelen reflexen iets trager direct na de savasana.
De rest van de dag mag licht actief zijn, een korte wandeling, gewone bezigheden, maar plan geen intensieve activiteit zoals zware tuinwerk of een lange fietstocht direct na de eerste les. De volgende dag merk je mogelijk een lichte gevoeligheid in spieren of een ietwat stijf gevoel.
Dat is normaal en verdwijnt binnen achtenveertig uur. Een korte ronde lopen, eventueel met de oefeningen die je in de les leerde nog eens kort thuis doen, helpt de stijfheid sneller wegtrekken.
Drink die dag extra water en eet een gewone, gezonde maaltijd; geen speciale dieetregels zijn nodig.
Eerste keer versus na drie lessen
De eerste les is bijna nooit representatief voor hoe stoelyoga zich op termijn voelt. Veel mensen ervaren een eerste keer als onwennig, instructies worden geconcentreerd gevolgd, je hoofd is bezig met de groep en de docent inschatten, je lichaam reageert op nieuwe houdingen.
Dit kost mentale energie en kan ervoor zorgen dat je je nadien moe voelt, niet vanwege fysieke belasting maar vanwege cognitieve inspanning. Wie de eerste les beleefde als 'aardig maar veel om bij te houden' herkent zich daarin.
Na drie tot vier lessen verandert dat beeld doorgaans flink. De oefeningen voelen vertrouwd, je weet de namen, je herkent het tempo van de docent, en je lichaam vraagt minder concentratie om de bewegingen uit te voeren.
Veel mensen ervaren vanaf les drie of vier voor het eerst echte ontspanning, pas wanneer het denkhoofd niet meer overuren maakt, kan het lichaam loslaten.
Geef stoelyoga dus minimaal drie lessen voordat je oordeelt of het iets voor jou is. Wie na les één teleurgesteld stopt mist het echte effect dat pas na vertrouwd worden zichtbaar wordt.
De meeste docenten bieden om die reden ook een kleine kennismakings-kaart aan: drie of vijf lessen voor een gereduceerd tarief.
Als het niet klikt: wat dan?
Soms voelt het na drie lessen nog steeds niet goed. Dat kan veel redenen hebben: de docent past niet bij jouw stijl, de groep is te druk of juist te stil, de ruimte is onprettig, het tempo is te snel of te traag, of stoelyoga zelf past simpelweg niet bij wat je zoekt.
Niets daarvan is een teken dat er iets mis is met jou of met yoga. Lichaamsbeweging is heel persoonlijk; wat voor de buurvrouw werkt hoeft voor jou niet te passen.
Voordat je definitief stopt, overweeg een paar alternatieven. Probeer een andere docent of een andere locatie, verschillen in stijl en sfeer zijn vaak groot.
Probeer een ander tijdstip; ochtendgroepen voelen vaak anders dan avondgroepen, en seniorenpubliek tijdens kantooruren wijkt af van gemengde groepen 's avonds. Probeer thuis-yoga via DVD, YouTube of Zoom; sommige mensen voelen zich vrijer in eigen omgeving.
Past niets van dit alles? Dan is dat een eerlijk antwoord en hoef je jezelf niet te dwingen.
Andere vormen van bewegen, wandelen, tai chi, watergymnastiek, voorzichtige fysiotherapie, kunnen voor jou beter passen. Een goede docent stoelyoga zal nooit boos zijn als je na een paar lessen kiest voor iets anders; integendeel, ze prijzen je voor het zelfonderzoek.
Contra-indicaties melden
Er zijn enkele gezondheidssituaties waarin specifieke voorzichtigheid geboden is. Niet als verbod, maar als waarschuwing dat overleg met huisarts of fysiotherapeut nuttig kan zijn voordat je begint.
Een verantwoorde docent vraagt hier zelf naar tijdens intake; jij meldt het in elk geval pro-actief.
- Recente operatie: wachten tot wonden geheel genezen zijn en de chirurg of huisarts groen licht geeft, meestal zes tot twaalf weken.
- Onbehandelde hoge bloeddruk: sommige ademoefeningen en buigingen kunnen tijdelijk de bloeddruk verhogen.
- Recente beroerte of TIA: overleg met neuroloog of revalidatiearts; in revalidatie-fase wel mogelijk maar met aanpassingen.
- Ernstige osteoporose: draaibewegingen en diepere voorover-buigingen voorzichtig of vermijden.
- Loslatend netvlies of recente oogoperatie: houdingen met het hoofd onder hartniveau vermijden.
- Acute hernia of zenuwprikkeling: wachten tot acute fase voorbij is, eventueel eerst fysiotherapie.
- Ernstig duizeligheidssyndroom (Ménière, BPPV): alleen heel rustig en met begeleiding van iemand die opvangt bij draaibewegingen.
Geen van deze situaties betekent automatisch dat stoelyoga niet kan; ze betekenen dat er overleg en aanpassing nodig is. Een goede docent werkt graag samen met huisarts of fysiotherapeut wanneer dat nodig is.
Vragen die je aan de docent stelt
Tijdens of na de eerste les krijg je doorgaans ruimte voor vragen. Voor wie het lastig vindt iets te vragen in groepsverband, mailt of belt vooraf met dezelfde vragen. Een paar zinvolle dingen om te weten:
- Hoeveel lessen bestaat de cursus en kan ik per les afrekenen of moet ik een blok afnemen?
- Is er een proefles, en zo ja: gratis of tegen welk tarief?
- Hoeveel mensen zitten meestal in de groep?
- Is er een aangepaste les voor mensen met specifieke beperkingen, of werkt iedereen bij elkaar?
- Wat is jouw achtergrond als docent en welke opleiding heb je voor stoelyoga gevolgd?
- Wat doe ik als ik onverwacht een les niet kan halen, hoe meld ik me af en wat zijn de regels?
- Kan ik thuis tussen lessen door iets oefenen, en zo ja: stuur je een handout of video?
- Werk je samen met fysiotherapie of revalidatie als ik daar ook in zit?
Een docent die deze vragen rustig beantwoordt zonder zich aangevallen te voelen geeft je vertrouwen voor de samenwerking. Iemand die geen tijd heeft voor vragen, of die je verwijst naar een algemene website, is misschien niet de beste fit voor een persoonlijk traject.
Mythes over de eerste les
Mythe 1: ik moet flexibel zijn voordat ik kan beginnen. Onjuist.
Stoelyoga is juist voor mensen die niet (meer) flexibel zijn; flexibiliteit komt geleidelijk door consistent oefenen. Wie wacht tot er soepelheid is voordat hij begint, wacht voor altijd.
Mythe 2: ik ben te oud, te dik of te onhandig voor yoga. Stoelyoga is ontwikkeld voor lichamen die niet in een gewone yogales passen.
Senioren van negentig met rollator hebben er baat bij; mensen met fors overgewicht ook. Het oordeel zit niet in de yoga maar in de cultuur eromheen, kies een docent die werkt met jouw doelgroep en dat oordeel verdwijnt snel.
Mythe 3: na één les weet ik of het iets voor mij is. Bijna nooit klopt dat.
Eén les is een kennismaking; de echte ervaring komt na drie tot vijf lessen. Wie na les één afhaakt mist meestal de overgang van 'concentreren op instructies' naar 'lichaam dat loslaat'.
Drie lessen is de minimumtest.
Een eerste stoelyoga-les is bij goede begeleiding bijna nooit zwaar of bedreigend. Het is een rustige kennismaking met een vorm van beweging die juist ontwikkeld is voor lichamen die elders geen plek vinden.
Verwacht een korte intake, een opwarming, een handvol eenvoudige oefeningen, wat ademhalingswerk en een korte ontspanning. Draag losse kleding, neem water mee en wees eerlijk over je gezondheid.
Geef het drie tot vijf lessen voordat je definitief oordeelt. En vooral: doe alles op jouw tempo.
Wie deze houding meeneemt, ontdekt vaak dat een uur per week in een stoel met een vriendelijke docent meer goeds doet dan jaren goedbedoelde maar nooit volgehouden voornemens.
De drempel is laag, het effect is reëel, en de eerste stap is altijd de moeilijkste, daarna voelt het al snel als thuiskomen.
Alles wat je wil weten.
Mag ik een proefles gratis volgen?+−
Veel docenten en buurthuizen bieden een gratis of sterk gereduceerde proefles aan, juist omdat ze willen dat je rustig kunt voelen of de groep en het tempo passen. Vraag dit vooraf via telefoon of mail; staat het niet op de website, dan kan het alsnog mogelijk zijn. Sommige aanbieders rekenen een symbolisch bedrag van vijf tot tien euro voor een proefles, dat soms wordt verrekend als je doorgaat. Profiteer van die ene les: stel veel vragen, voel of de stoel comfortabel zit, en wacht met inschrijven tot je rustig hebt kunnen overleggen, eventueel met partner, kind of huisarts.
Moet mijn kleding strak zijn, zoals bij gewone yoga?+−
Nee, juist niet. Voor stoelyoga draag je losse, comfortabele kleding waarin je vrij kunt bewegen zonder dat een broeksband in je middel snijdt of een T-shirt over je schouders trekt. Een joggingbroek met soepele tailleband, een T-shirt of trui in laagjes, en niet-knellende sokken werken het best. Vermijd kleding met grote knopen of riemen op je rug, die drukken oncomfortabel in de stoel. Strakke yogalegging is niet nodig en voor veel senioren juist onprettig. Belangrijker dan stijl is dat je makkelijk je armen omhoog krijgt en voorover kunt buigen zonder dat iets spant.
Kan ik mijn bril of gehoorapparaat aanhouden tijdens de les?+−
Ja, en het is vaak juist verstandig. Een gehoorapparaat hou je altijd in zodat je instructies kunt volgen; meld kort aan de docent dat je iets harder of langzamer geïnstrueerd wilt worden als dat helpt. Een bril kun je aanhouden, vooral als je instructies aan een whiteboard of de bewegingen van de docent moet zien. Tijdens ontspanning op het einde mag je je bril afzetten en ogen sluiten als dat prettig is. Wie een leesbril nodig heeft voor handouts kan die in een etui binnen handbereik leggen. De docent past het tempo aan zodat niemand wordt overhaast.
Moet ik mijn hartmedicatie of bloeddrukpillen melden?+−
Ja, altijd. Hartmedicatie, bloeddrukverlagers, bloedverdunners, medicatie voor diabetes en ook recent gestarte pijnstillers zijn allemaal relevant voor een docent stoelyoga. Niet omdat de les gevaarlijk is, maar omdat sommige oefeningen, vooral voorover bukken of het hoofd onder hartniveau brengen, anders aanvoelen bij bepaalde medicatie. Bij bloeddrukverlagers kan je duizelig worden bij snel opstaan; bij bloedverdunners is voorzichtigheid geboden bij draaibewegingen. Een goede docent vraagt hier zelf naar tijdens de intake. Antwoord eerlijk en compleet; dat helpt jou veilig te trainen en de docent gerust te stellen.
Is het normaal om iets te voelen of stijf te zijn na de eerste les?+−
Ja, een lichte gevoeligheid of mild stijf gevoel in spieren die lang weinig zijn aangesproken is volkomen normaal en kan vierentwintig tot achtenveertig uur aanhouden. Vooral schouders, bovenrug en heupen kunnen iets gevoelig zijn. Dit verschilt van pijn: het is een dof, zacht gevoel dat verdwijnt bij beweging en niet erger wordt. Wat niet normaal is: scherpe pijn, gewrichtspijn die aanhoudt, duizeligheid, hoofdpijn of misselijkheid. Bij die signalen rust je een dag uit en meld je het bij de docent voor de volgende les. Na drie tot vier lessen wennen je spieren en zakt de naspanning sterk.
Verder in de kennisbank.
Eerste mindfulness sessie: wat gebeurt er precies?
10 min leestijd
Eerste consult bij een supplementencoach: wat te verwachten?
10 min leestijd
Stoelyoga bij evenwichtsproblemen: veilig oefenen met balans
10 min leestijd
Stoelyoga voor rugklachten bij zittend werk: 8 micro-pauzes
9 min leestijd
Stoelyoga na een beroerte (CVA): aanvulling op revalidatie
10 min leestijd
Een stoelyoga-docent kiezen die bij je past: 12 criteria
10 min leestijd
