Anna is een fictieve samenstelling van Nederlandse orthomoleculair therapeuten die wij voor dit portret hebben gesproken. We hebben haar voor het verhaal als één persoon opgebouwd zodat de keuzes invoelbaar blijven, maar elk supplement, elke dosering en elke nuance komt uit echte praktijken.
We schreven dit stuk niet om jou aan een routine te krijgen, maar om eerlijk te laten zien hoe een professional zelf nadenkt over wat ze wel en niet slikt.
Anna zegt het zelf zo: "Mijn pakket is een momentopname van mijn lichaam, mijn werk en mijn seizoen. Het is geen voorbeeld om te kopiëren.
Het is hoogstens een voorbeeld van denken." Met die nuance vooraan lees je de rest van dit artikel het beste, als een kijkje in iemands keuken, niet als een boodschappenlijst.
Waarom dit portret
Op social media en in tijdschriften staat de wereld van supplementen vol met absolute uitspraken. "Iedereen moet magnesium slikken." "Zonder omega-3 ontstaat ontsteking." "Vitamine D is in Nederland sowieso een probleem." Sommige van die uitspraken zitten dicht bij de waarheid, andere zijn marketing met een goedkoop dun laagje wetenschap.
Wat we zelden zien is hoe een professional voor zichzelf navigeert door dat lawaai.
Welke afwegingen maakt iemand die jarenlang met cliënten werkte en die de eigen bloedwaardes laat prikken? Welke producten gebruikt zo iemand zelf wanneer geen marketingafdeling meekijkt?
En wat heeft ze ooit met enthousiasme begonnen en stilletjes weer afgestoft?
Dit portret probeert die vragen eerlijk te beantwoorden. Geen sponsored producten, geen merknamen, geen aanbevelingen aan jou.
Anna vertelt wat ze doet, waarom ze het doet en wat ze veranderd heeft. Aan jou de taak om dat vooral als denkkader te lezen.
De waarde zit niet in een blauwdruk maar in haar manier van afwegen: eerst meten, klein beginnen, eerlijk evalueren, niet bang zijn om iets weer weg te leggen. Dat is precies de mindset die ze haar cliënten meegeeft, en het is ook waar het in haar eigen routine om draait.
Wie is Anna (fictief)
Anna is begin veertig, woont in een middelgrote stad in het midden van het land en werkt sinds een jaar of negen als orthomoleculair therapeut. Voor die tijd was ze diëtist in een ziekenhuis, en die overstap kwam niet uit ontevredenheid met de reguliere zorg maar uit nieuwsgierigheid naar de plek waar voeding, leefstijl en biochemie elkaar raken.
Ze schrijft regelmatig over haar vak, geeft trainingen aan collega's en ziet in haar praktijk vooral vrouwen tussen de dertig en zestig met klachten rond energie, slaap, hormonen en spijsvertering. Haar dag begint vroeg, ze sport drie keer per week en ze probeert haar avonden zo licht en rustig mogelijk te houden.
Belangrijk voor de context van dit portret: Anna is gezond, heeft geen chronische aandoening en gebruikt geen medicatie. Ze heeft een jaarlijkse uitgebreide bloedmeting die ze grotendeels privé betaalt, en ze houdt sinds 2019 een eenvoudig logboek bij van klachten en supplementen.
Haar voedingspatroon noemt ze "Nederlands met veel groente, voldoende vis, weinig industriële producten en zonder bewuste uitsluiting".
Ze drinkt af en toe een glas wijn, eet niet vegetarisch maar wel matig met vlees, en heeft een tijdje gluten geprobeerd te mijden voordat ze concludeerde dat dat voor haar lichaam geen meerwaarde gaf. Dat is het mens-deel achter de capsules.
Het is wat haar routine kan dragen, en wat een ander pakket bij een andere persoon kan rechtvaardigen.
Haar ochtendroutine
Anna staat rond half zeven op en doet voor ze haar eerste supplement aanraakt drie dingen: een glas water met een snufje zeezout, twintig minuten daglicht op een rustige wandeling, en een eiwitrijk ontbijt. Pas daarna komen de capsules.
Die volgorde is bewust: ze gelooft niet dat supplementen leefstijl kunnen vervangen, en het ritueel zorgt ervoor dat het pakket op zijn plek blijft, als aanvulling, niet als hoofdspeler. Bij het ontbijt zet ze haar ochtendcapsules op tafel zoals een ander zout en peper neerzet.
Het ontbijt zelf is meestal vrij voorspelbaar: yoghurt of kwark met noten en bessen, of twee eieren met volkoren brood. Soms een havermoutpap met lijnzaad en kaneel.
Belangrijk voor haar supplementen-strategie is dat er vetten in het ontbijt zitten, want een aantal van de stoffen die ze slikt is vetoplosbaar.
Een vitamine D-capsule op een nuchtere maag wordt veel minder goed opgenomen dan dezelfde capsule bij een handvol noten. Dat soort kleine afstemmingen herhalen zich door haar hele dag heen en zijn precies waar haar vak begint: niet wat je slikt, maar hoe en wanneer.
Vitamine D3 met K2
Het eerste supplement dat ze pakt is vitamine D3 in combinatie met K2. Daar is een duidelijke aanleiding voor: haar bloedwaarde voor 25-OH vitamine D zakt in de winter standaard naar rond de 50 nmol/L, en ze houdt die liever rond de 80 tot 100 nmol/L.
Tussen oktober en april neemt ze dagelijks 2000 IE D3 met ongeveer 90 microgram K2 (in de menaquinon-7 vorm).
In de zomermaanden, wanneer ze meer buiten is en haar waardes vanzelf stijgen, halveert ze de dosering naar 1000 IE per dag of laat ze het in juli en augustus volledig staan.
De K2 is voor haar geen vanzelfsprekendheid maar een bewuste keuze: er zijn aanwijzingen dat hogere doses D3 het calciumtransport in het lichaam beïnvloeden en dat K2 dat proces helpt sturen richting bot in plaats van richting bloedvatwand.
De wetenschappelijke onderbouwing noemt ze "voorzichtig positief, niet beslissend", maar omdat de bijwerkingen verwaarloosbaar zijn en de kosten laag, kiest ze ervoor.
Ze meet één keer per jaar haar D-status en past de dosering bij sterke afwijking aan. Het idee om standaard 4000 of 5000 IE per dag te slikken, zoals sommige influencers propageren, vindt ze in de meeste gevallen onnodig en bij ouderen zelfs riskant.
Omega-3 bij het ontbijt
Bij het ontbijt slikt ze haar omega-3, in de vorm van twee capsules visolie met samen ongeveer 1000 milligram EPA en 500 milligram DHA. Ze gebruikt visolie van een leverancier die per batch zuiverheidstesten publiceert en de visoorsprong documenteert.
Algenolie heeft ze een tijdje geprobeerd in plaats van visolie, maar ze vond de prijs-prestatieverhouding daar persoonlijk minder gunstig en stapte na een half jaar weer over. Voor cliënten die geen vis willen of kunnen eten kiest ze nog steeds graag voor algenolie.
De aanleiding voor haar omega-3-suppletie is concreet: haar omega-3-index, gemeten in 2021, lag rond de 6 procent terwijl ze hem liever boven de 8 procent ziet. Twee jaar suppletie bracht hem naar 8,4 procent en daar zit hij sindsdien.
Ze test deze waarde elke twee tot drie jaar.
Als ze in een periode beland waarin ze drie keer per week vette vis eet, wat thuis af en toe gebeurt, laat ze de capsules een aantal weken staan. Strikt dagelijks slikken zonder daar de behoefte voor te kennen vindt ze niet meer logisch, hoewel ze dat eerder in haar carrière wel deed.
Magnesium bisglycinaat
Magnesium is voor Anna geen automatisme maar een gericht supplement. Ze slikt 200 tot 300 milligram elementair magnesium in de bisglycinaat-vorm.
De keuze voor bisglycinaat boven oxide of citraat heeft te maken met de biologische beschikbaarheid en met de manier waarop het maag-darmkanaal reageert: bisglycinaat veroorzaakt bij haar geen losse ontlasting, geeft een rustig effect op spierontspanning, en is 's avonds licht slaapondersteunend zonder versuffend te zijn.
Bij stressvolle weken, intensief sporten of veel zweten kan ze opschalen naar 400 milligram, verdeeld over twee momenten. Ze probeert daarbij eerlijk te onderscheiden wat ze met magnesium oplost en wat ze met betere slaap en minder cafeïne zou kunnen oplossen.
Vaak is het laatste effectiever maar minder aantrekkelijk.
Ze houdt dus rekening met haar eigen neiging om naar het flesje te grijpen wanneer een gewoonteverandering eigenlijk meer zou opleveren. Het gevoel dat magnesium "sowieso goed" is wantrouwt ze in zichzelf, en bij cliënten vraagt ze er altijd naar.
B-complex in actieve vormen
Drie keer per week, niet dagelijks, slikt Anna een B-complex met actieve vormen van de afzonderlijke B-vitamines: methylfolaat in plaats van foliumzuur, methylcobalamine in plaats van cyanocobalamine, pyridoxal-5-fosfaat in plaats van pyridoxine.
Die keuze hangt samen met haar persoonlijke genetische varianten (ze liet ooit een MTHFR-bepaling doen) en met haar voorkeur om B-vitamines aan te bieden in de vorm waarin het lichaam ze direct kan gebruiken.
De reden om het niet dagelijks te slikken is praktisch én principieel. Praktisch omdat hoge doses B-vitamines op urineniveau snel zichtbaar worden, heel fel gele plas, en ze daaruit afleidt dat veel ervan ongebruikt het lichaam verlaat.
Principieel omdat ze gelooft dat dagelijkse hoge inname van geïsoleerde B-vitamines het lichaam onnodig in een metabolisch ritme drukt dat geen voedingsoorsprong heeft.
Drie tabletten per week, in combinatie met haar reguliere voeding waarin volkoren producten, eieren en groene groente prima voor de basis zorgen, is voor haar een rustig compromis.
Haar keuzes in de middag
De middag is voor Anna meestal een "supplementenvrij" deel van de dag. Ze houdt bewust ruimte tussen de ochtend- en avondinname, zodat haar lichaam niet een continue stroom aan capsules verwerkt.
In plaats daarvan let ze in de middag op voeding: een eiwitrijke lunch, voldoende groente, een handje noten en een tweede liter water. Ze drinkt na het middageten geen koffie meer, om haar slaap die avond niet te belasten.
Eén uitzondering die soms in de middag zit is een schimmelextract, variërend tussen reishi en cordyceps, dat ze niet als routine maar als seizoensaccent gebruikt, vooral in drukke perioden of bij beginnende verkoudheidsverschijnselen.
Ze noemt dit zelf "eerlijk grijs gebied": de wetenschap rond medicinale paddenstoelen is interessant maar nog niet hard, en ze weet dat haar gebruik ervan deels uit overtuiging en deels uit traditie komt.
Toch slikt ze het wanneer ze denkt dat ze het nodig heeft, en ze laat het maandenlang staan wanneer ze het niet meer logisch vindt. Dat eerlijk benoemen van eigen onzekerheid hoort wat haar betreft bij het vak.
Probiotica drie keer per week
Probiotica gebruikt Anna niet dagelijks en niet jaarrond, maar in kuren van zes tot acht weken, drie keer per week, een paar keer per jaar. De aanleiding kan een korte antibioticakuur zijn (zeldzaam), een reis met andere voeding, of een fase waarin ze merkt dat haar spijsvertering iets minder vlot loopt.
Ze kiest dan voor een meerstammig product met een redelijke onderbouwing per stam, meestal in de range van 10 tot 25 miljard kiemvormende eenheden per dosis.
Wat ze afraadt, ook aan zichzelf, is jarenlang dagelijks dezelfde probiotica blijven slikken zonder evaluatie. Het idee dat "meer en vaker" automatisch "beter voor je darmen" betekent vindt ze marketing.
Haar uitgangspunt is dat de darm-microbioom vooral gevoed wordt door wat je dagelijks eet, vezels, fermentatie-producten, groente, peulvruchten, en dat een probioticum hoogstens een tijdelijke duw is.
Een potje kefir of zuurkool met een normale frequentie levert volgens haar in veel gevallen meer op dan een capsule. Ook dit zegt ze hardop in haar praktijk, zelfs wanneer cliënten teleurgesteld zijn dat ze niet meteen iets "sterks" geadviseerd krijgen.
De avondroutine
De avondroutine is bij Anna minimalistisch. Geen rij capsules op het aanrecht, geen ingewikkeld pre-bedtime protocol.
Ze eet meestal rond zes uur, dimt vanaf negen uur het licht, leest in plaats van schermt en gaat tussen halftien en tien uur naar bed.
De enige supplement-handeling in de avond is haar tweede dosis magnesium, eventueel aangevuld met een specifiek slaapondersteunend product wanneer ze in een onrustige periode zit.
Wat ze bewust níet doet is melatonine standaard slikken. Niet omdat ze er principieel tegen is, er zijn situaties waarin ze het zinvol vindt, bijvoorbeeld bij jetlag of bij ploegendiensten, maar omdat ze ziet dat veel mensen het inzetten als slaapsleeppil zonder onderliggende slaaphygiëne te verbeteren.
Voor haarzelf werkt het ritme van vaste bedtijden, een donkere slaapkamer en een lichte avondmaaltijd zo goed dat melatonine geen toegevoegde waarde heeft. Wat eens werkte voor een collega is niet wat zij in haar eigen avond plaatst.
Magnesium vlak voor bed
De tweede magnesiumdosis komt ongeveer een half uur voor het naar bed gaan: 100 tot 150 milligram bisglycinaat in een capsule of als poeder opgelost in lauwwarm water. De reden om deze dosis te splitsen van de ochtenddosis is tweeledig.
Ten eerste is de absorptie van magnesium begrensd per inname, boven een bepaalde hoeveelheid verlaat een groter deel het lichaam ongebruikt. Twee kleinere doses leveren in haar ervaring meer bruikbaar mineraal op dan één grote.
Ten tweede ervaart Anna een merkbaar verschil in slaapdiepte wanneer ze deze tweede dosis weglaat. Geen dramatisch effect, niet als een slaappil, maar wel een rustiger inslapen en een minder onrustige eerste slaapfase.
Of dat een placebo-effect bevat sluit ze niet uit.
Ze merkt op dat de fascinerende kant van supplementen is dat het verschil tussen "werkt echt" en "werkt omdat ik denk dat het werkt" vaak moeilijk te scheiden is.
Wat ze doet is observeren, eerlijk noteren en bereid blijven om iets weer weg te leggen wanneer het effect uitblijft. Voor magnesium 's avonds is dat moment nog niet gekomen.
Wat verandert per seizoen
Anna's routine is niet hetzelfde in januari als in juli. Ze past zo'n vier tot zes producten aan op het seizoen, gestuurd door zonlicht, voedingsritme en wat ze in haar lichaam merkt.
In de wintermaanden gaat de vitamine D omhoog, slikt ze haar omega-3 onverstoorbaar dagelijks en voegt ze soms een kuur met vitamine C in een hogere dosis toe wanneer iedereen om haar heen verkouden is.
In de zomer wordt het pakket aanzienlijk smaller: vitamine D halveert of valt weg, omega-3 wordt minder vanzelfsprekend door meer vis op tafel, en magnesium blijft in dezelfde lijn.
Die seizoensgevoeligheid noemt ze een onderschatte factor. Veel mensen kopen een pakket en gebruiken het zonder pauze of variatie het hele jaar door.
Dat lichaam reageert daar volgens haar trager en minder gunstig op dan op een ritme dat met het buitenleven meebeweegt.
Ze geeft toe dat dit haar wat extra discipline kost, een halfvol potje wegleggen voelt verspillend, maar het is volgens haar precies wat het verschil maakt tussen "ik slik wat" en "ik gebruik supplementen functioneel".
Wat ze niet elke dag slikt
Een aantal stoffen heeft Anna bewust op een niet-dagelijks ritme staan. B-complex is daar al genoemd, probiotica idem.
Daarnaast slikt ze ijzer alleen wanneer haar ferritine-bloedwaarde daadwerkelijk laag is, wat in de afgelopen vijf jaar twee keer is gebeurd, beide keren rond grote bloedverliesperiodes. Buiten die kuren laat ze ijzer staan, omdat structureel teveel ijzer schadelijker is dan structureel weinig.
Zink en selenium gebruikt ze in korte kuren rond infecties of bij specifieke huidklachten, niet als basisroutine. Ze beargumenteert dit met de smalle therapeutische marge van deze sporenelementen: het verschil tussen zinvol en teveel is kleiner dan veel mensen denken.
Voor adaptogenen zoals ashwagandha geldt iets soortgelijks: ze heeft het uitgeprobeerd, vond het effect bij zichzelf bescheiden, en gebruikt het nu hoogstens in stresspieken van twee tot drie weken in plaats van als dagelijks aankneedmiddel.
Wat niet meer werkt voor haar
Een eerlijk portret hoort ook bij wat ze heeft losgelaten. Een aantal jaar geleden slikte Anna een uitgebreide multivitamine, een aparte vitamine C-suppletie, een vezelpreparaat en twee verschillende probiotica naast elkaar.
In totaal kwam ze op een routine van veertien tot vijftien capsules per dag.
De aanleiding om af te bouwen kwam uit een combinatie van praktische ergernis (het werd een ritueel zonder gevoel), kostenbewustheid (haar uitgaven liepen richting honderdvijftig euro per maand) en een groeiende twijfel of het hele pakket wel daadwerkelijk meerwaarde leverde.
Ze koos voor een radicale reset: drie maanden vrijwel alles wegleggen behalve vitamine D, om vervolgens stuk voor stuk opnieuw te kijken wat ze terug wilde. Verrassend voor haar was hoe weinig ze miste.
Sommige supplementen werkten wel degelijk en kwamen terug, andere bleken vooral een gewoonte zonder voelbaar effect. Die reset is volgens haar een oefening die iedereen die jaren slikt zou moeten overwegen.
Niet uit principe tegen supplementen, Anna verkoopt ze nog steeds binnen haar praktijk, maar om eerlijk te onderscheiden wat noodzaak en wat ritueel is geworden.
Wat ze ooit uitprobeerde
De lijst is langer dan ze prettig vindt. Curcumine in hoge dosering tegen subtiele ontsteking, ze merkte niets en stopte.
Collageen-poeder voor huid en gewrichten, ze vond het effect verwaarloosbaar in vergelijking met krachttraining en voldoende eiwit. NAC voor leverondersteuning rond een drukke periode, interessant maar voor haar geen blijvend onderdeel.
Astaxanthine als antioxidant, duur, geen merkbare verandering. Quercetine, resveratrol, pterostilbeen, allemaal getest, geen van allen toegevoegd.
Wat haar door die experimenten is bijgebleven: de meeste "hot" supplementen in tijdschriften en op podcasts hebben in een individueel lichaam een veel beperkter effect dan de marketing suggereert. Dat is geen reden om ze te verbieden, maar wel een reden om realistisch te blijven over wat een capsule kan.
Ze probeert wel nieuwe producten, maar altijd met een vooraf bepaalde meetbare uitkomst, een klacht, een bloedwaarde, een slaapindex, en met een vaste evaluatieperiode van acht weken. Daarna gaat het of in de vaste routine of in de la met "wel geprobeerd, niet bewezen voor mij".
Wat ze niet zinvol vond
Buiten de individuele experimenten zijn er categorieën die ze structureel niet zinvol vond. Greens-poeders waar dertig ingrediënten in milligramhoeveelheden onder elkaar staan vindt ze marketing zonder bewijs.
Tien procent van een aanbevolen dagelijkse hoeveelheid van twintig stoffen is meestal te weinig om iets te doen.
Mineraalshakes met "alles wat je nodig hebt" zijn vergelijkbaar problematisch, als alles in een doseringsbereik zit dat geen verschil maakt, is het pakket vooral een gerust gevoel met een hoge prijs.
Ook detox-producten, lever-cleanses en zware mineraalchelaten zonder duidelijke aanleiding gaan bij haar de deur uit. Het idee dat je lever "ondersteund" moet worden om gif uit het lichaam te krijgen vindt ze biologisch onnauwkeurig.
Wat ze haar cliënten en zichzelf wel adviseert is regulier voldoende water, vezelrijke voeding, lichaamsbeweging en alcohol matigen.
Dat doet meer voor lever- en nierfunctie dan welk product dan ook. Tot slot wantrouwt ze samengestelde "immuun-boost"-formules met tien tot vijftien stoffen tegelijk; ze kiest liever één of twee gericht ingezette ingrediënten in een herkenbare dosering boven een mistige cocktail.
Lessen uit deze routine
Wanneer ze haar eigen pakket in een paar lessen moet samenvatten, komt Anna terug op vier punten. Ten eerste: leefstijl is altijd de basis.
Geen enkel supplement compenseert structureel slechte slaap, weinig beweging, een ongevarieerd dieet of chronische overbelasting. Wie zich daarop blindstaart, slikt symptomen weg in plaats van oorzaken aan te pakken.
Ten tweede: meten voor slikken.
Voor elk supplement dat ze structureel gebruikt heeft ze een aantoonbare aanleiding, een bloedwaarde, een index, een klacht die ze wil monitoren, geen onderbuikgevoel of trend.
Ten derde: één stof tegelijk. Wanneer ze iets nieuws toevoegt blijft de rest van haar routine constant, zodat ze het effect kan beoordelen.
Tegelijk vijf nieuwe dingen starten is een manier om niets te leren. Ten vierde: bereid zijn om iets weg te leggen.
Een supplement dat je een jaar slikt zonder voelbaar of meetbaar verschil hoort niet meer in je pakket.
Dat klinkt vanzelfsprekend, maar de gewoonte om "voor de zekerheid" door te blijven slikken is zowel bij haarzelf als bij cliënten een hardnekkige reflex. Eerlijk evalueren betekent ook eerlijk afscheid nemen.
Waarom dit voor jou anders is
Tot slot het stuk dat eigenlijk al in elke alinea hierboven staat, maar dat we hier expliciet maken: deze routine is niet jouw routine. Niet omdat jij minder weet dan Anna, al weet zij door haar opleiding waarschijnlijk meer over voedingsbiochemie, maar omdat ieder lichaam, dieet, leefritme en levensfase anders is.
Jouw vitamine D-status kan al voldoende zijn door regelmatig buiten te zijn.
Jouw omega-3-index kan al boven de 8 staan door wekelijks vette vis. Jouw spijsvertering kan zonder probiotica prima werken.
Jouw magnesium-inname uit voeding kan voldoende blijken zonder capsules.
Daar komt bij dat een aantal stoffen interacties hebben met medicatie die je misschien wel slikt. Vitamine K en bloedverdunners zijn een klassiek voorbeeld.
Magnesium en bepaalde antibiotica idem. Zink en koper concurreren op opnameniveau.
Wanneer je medicatie gebruikt is het de huisarts of apotheker met wie je supplementen bespreekt, niet een blog, podcast of artikel zoals dit.
En wanneer je geen medicatie gebruikt maar ook geen specifieke klacht of meetbare aanleiding hebt, is de eerlijkste boodschap: focus eerst op voeding, slaap, daglicht en beweging. Pas wanneer dat allemaal op niveau is en er nog iets blijft hangen, kan een professional met je meedenken over wat er voor jouw lichaam logisch is.
Dat is, wanneer Anna er over nadenkt, eigenlijk precies de routine die boven alles haar persoonlijke routine draagt: de overtuiging dat een capsule pas zin heeft als de rest staat. Dat dat een ongemakkelijke boodschap is voor een sector die juist van capsules leeft, vindt ze deel van de eerlijkheid die ze graag in haar vak wil houden.
Alles wat je wil weten.
Kan ik haar routine gewoon kopiëren?+−
Liever niet, en dat zegt Anna zelf het hardst. Haar routine is opgebouwd op basis van haar eigen bloedwaardes, haar leefstijl, haar voeding, haar slaap en haar werkpatroon, en alles wat ze de afgelopen jaren heeft uitgeprobeerd. Iemand met andere genetische varianten, een ander dieet, of bijvoorbeeld een schildklieraandoening, kan op exact dezelfde supplementen heel anders reageren. Wat je wél kunt overnemen is haar manier van denken: begin met voeding, slaap en beweging als basis, meet voordat je iets toevoegt, kies één supplement tegelijk en evalueer eerlijk na zes tot acht weken. Het kopiëren van haar exacte producten zonder context is precies wat ze haar cliënten afraadt.
Hoeveel kost dit per maand ongeveer?+−
Anna schat dat haar maandelijkse routine tussen de veertig en zestig euro kost, afhankelijk van het seizoen en of ze probiotica in een lopende kuur heeft. De grootste posten zijn een goede omega-3 visolie en het magnesium bisglycinaat; vitamine D3 met K2 en een B-complex zijn relatief goedkoop wanneer je grotere verpakkingen kiest. Ze koopt bewust geen “premium” of “high-end” merken voor stoffen die generiek goed verkrijgbaar zijn, en houdt de premium-keuze voor de paar producten waar zuiverheid en biologische beschikbaarheid daadwerkelijk verschil maken. Dat plafond van rond zestig euro is voor haar de grens, daarboven vindt ze de meeropbrengst niet meer terug in hoe ze zich voelt.
Past dit bij iedereen die geen klachten heeft?+−
Nee, en dat is misschien wel het belangrijkste antwoord in dit hele artikel. Iemand zonder klachten heeft meestal geen actief supplementenpakket nodig, een gevarieerd dieet, voldoende daglicht, beweging en slaap dekken de basis vaak prima. Anna's routine is voor haar eigen situatie ontwikkeld, met meetbare aanleidingen zoals een lage vitamine-D-status in de winter en een aantoonbare omega-3-index die ze graag op niveau houdt. Wie zomaar uit gezondheidsbesef gaat slikken zonder klacht of meting, riskeert vooral geld weg te gooien en in een paar gevallen ongewenste effecten. Eerst meten en pas dan eventueel aanvullen is het uitgangspunt, ook bij gezonde mensen.
Welke merken gebruikt ze precies?+−
Anna noemt bewust geen merken in dit portret. Niet omdat ze geen voorkeur heeft, maar omdat een goed merk voor de ene stof iets totaal anders is dan voor de andere. Voor visolie kijkt ze naar onafhankelijke zuiverheidstesten en de IFOS-certificering; voor vitamines naar de gebruikte vorm (bijvoorbeeld methylfolaat in plaats van foliumzuur); voor magnesium naar de chelatie (bisglycinaat boven oxide). Ze koopt bij Nederlandse leveranciers die hun analyses online publiceren en die de samenstelling per batch documenteren. Wat ze afraadt: kiezen op basis van influencer-aanbevelingen, multivlak-mengsels van honderd stoffen tegelijk, en producten zonder duidelijke vermelding van vorm en hoeveelheid per actief ingrediënt.
Komt ze bij cliënten tot een ander advies?+−
Heel vaak, en dat illustreert precies waarom kopiëren niet werkt. Bij een cliënt met een hoge omega-3-index uit veel vette vis adviseert ze juist géén extra visolie. Bij iemand met een MTHFR-variant kiest ze een andere vorm van B-vitamines dan in haar eigen pakket zit. Bij een cliënt met nierproblemen gaat magnesium soms helemaal van tafel. Ze begint altijd met een intake over voeding, klachten, slaap, beweging, medicatie en bloedwaardes voordat ze überhaupt over supplementen praat. In ongeveer een derde van de gevallen besluit ze samen met de cliënt dat aanpassingen in dieet en leefstijl voldoende zijn en dat supplementen niet nodig zijn. Dat past niet bij wat veel mensen verwachten, maar wel bij hoe ze haar vak ziet.
Verder in de kennisbank.
Wat doet een orthomoleculair therapeut? En hoe verschilt het van een diëtist?
11 min leestijd
Supplementencoach, diëtist of orthomoleculair therapeut?
10 min leestijd
Hoe kies je een gekwalificeerde orthomoleculair therapeut? Registers en risico's
10 min leestijd
Collageen-supplement: marketing of meetbaar effect?
10 min leestijd
Supplementen 'stapelen': veilig combineren of overdoseren?
10 min leestijd
"Ik liet een orthomoleculair onderzoek doen", was het de €280 waard?
11 min leestijd